Taigazine

Over de werking van geneeskrachtige klei.

Het gebruik van geneeskrachtige klei wordt de laatste jaren steeds populairder. En dat is niet verwonderlijk: het is een verrassend werkzame substantie.

Reeds in de Oudheid gebruikten heel wat culturen in Oost en West klei voor geneeskundige doeleinden. Grieken en Romeinen gebruikten het veel. Egyptische artsen gebruikten het met succes bij allerlei wonden en brandwonden, maar ook inwendig bij heel wat maag- en darmproblemen. Ook Amerikaanse indianen en de Aborigines uit Australië gebruiken klei als medicijn. Heel wat dieren, bijvoorbeeld olifanten maar ook papegaaien in het Amazonewoud, gebruiken het instinctief.

Klei heeft heel wat interessante eigenschappen:

  • Het absorbeert toxines, virussen, bacterieën en organische zuren.
  • Het stopt de werking van en doodt pathogene kiemen, waarbij het omliggende gezonde weefsel niet wordt aangetast. Wat interessant is bij wonden en littekens.
  • Het bevat opbouwende mineralen.
  • Het heeft een helende kracht.
  • Het werkt zuiverend, o.a. bij wonden, zwerende, etterende wonden, enz.

Dr E. Meyer-Camberg beschijft in zijn boek “Das praktische Lexicon der Naturheilkunde” deze geneeskrachtige werkingen van klei. Voor uitwendig gebruik (bij wonden bvb) raadt hij het maken van een papje van klei met water of kruidenaftreksel aan. Dit papje wordt dan op de te behandelen plaats gelegd.