Taigazine

Kirlian, Kirlian-fotografie en Prana.

Terwijl een deel van de medische wetenschappers nog blijft doordenken in puur moleculaire en chemische termen zijn de fysici wereldwijd al honderd jaar overgestapt naar de kwantumfysische benadering van de natuur, het universum, het menselijk lichaam, enz.

Omdat sommige (medische) wetenschappers blijven ronddraaien in het chemisch-moleculaire veld (‘het hele universum is niet meer dan een chemisch proces’) zeggen ze dat juist dààrom homeopathie, Bach-bloesems, acupunctuur, handoplegging, e.d. niet kunnen werken.

Omdat kwantumfysici zich al zolang op het subatomaire veld (‘alles is energie’) bewegen, beweren zij dat alle bovenvermelde disciplines juist wèl kunnen werken. Bekende fysici die deze stelling naar buiten hebben gebracht zijn o.m. Brian Josephson (Nobelprijswinnaar) en David Bohm (medewerker van Einstein en wereldautoriteit op het vlak van de fysica).

De voormalige – atheïstische en materialistische – Sovjet-Unie (1922 tot 1991) verbaasde heel wat mensen in Oost en West toen ze zagen dat een hele ploeg staatswetenschappers ernstig onderzoek deed naar paranormale verschijnselen. Zo onderzochten ze langdurig o.m. telepathie, helderziendheid, telekinese, maar ook ufo’s en hun afkomst. Overigens wordt dit onderzoek in het moderne Rusland nog steeds voortgezet.

Semyon Kirlian

Eén van die Sovjet-wetenschappers was Semyon Kirlian (foto hiernaast). Hij werd geboren in 1898 in Yekaterinodar (nu Krasnodar, Rusland). In 1930 trouwde hij met Valentina Khrisanovna. Samen werkten ze jarenlang aan een fotografisch apparaat dat bestond uit o.a. een oscillator (of vonken-generator) die tienduizenden elektrische impulsen per seconde voortbrengt, een aantal platen, optische instrumenten en een elektronenmicroscoop.

Toen ze een versgeplukt blad van een boom uittesten met hun apparaat leek dat blad op een melkwegstelsel van gloeiende puntjes. Deze gloeiende puntjes verminderden naarmate het boomblad verdroogde. Ook toen ze foto’s maakten van hun vingers, zagen ze dat deze ‘schitterden’. Eerst waren het foto’s, later konden ze ook bewegende beelden maken.

Een hand was als een spel van vuurwerk met veelkleurige stralen van licht, vonken en flitsen. De hand van Kirlian ‘...leek als de Melkweg bij een heldere sterrenhemel...’. Er was ook licht dat stabiel bleef schijnen.

De Kirlians omschreven wat ze zagen ook als ‘...licht-hiërogliefen die het innerlijke leven van het menselijk organisme en dat van alle levensvormen beschrijven...’

De energie – of het licht – die ze waarnamen noemden ze ‘bio-luminescentie’. De fotografie die ze uitvonden werd bekend (ook in het Westen) als de Kirlian Hoge Frekwentie Fotografie of gewoon als de Kirlian Fotografie.

Rond 1968 ontdekten andere Sovjet-wetenschappers V. Inyushin, N. Vorobev, V.Grishchenko, N.Shouishi, N.Fedorova en F.Gibadulin dat alle levende dieren, mensen en planten een energetisch lichaam hebben. Ze noemden het het ‘biologisch plasma-lichaam’. De energie noemden ze ‘bioplasmische energie’.

Later, toen Semyon en Valentina samenwerkten met Dr Mikhail K. Gaigin uit Leningrad (nu Sint Petersburg) zagen ze dat de bioplasma-energie (of bio-luminescentie) overeenstemde met de Chi uit het aloude Chinese energiemodel. De meridianen en knooppunten waardoor de chi stroomt worden al heel lang gebruikt in o.m. de acupuntuur en de massagevormen van de traditionele Chinese geneeswijze (TCM).

De Indiërs noemen deze vitale levensenergie – die via kanalen of meridianen ook door het menselijk lichaam stroomt - al duizenden jaren ‘Prana’.

Eigenlijk hebben alle culturen in alle tijden altijd al met deze prana gewerkt – omdat hij er nu eenmaal was. De Maya’s en Azteken gebruik(t)en ze in hun massagevormen en medische behandelingen, de noord amerikaanse indianen eveneens. Heel wat Afrikaanse volken deden dat, evenals de Indiërs, de Indonesiërs, de Chinezen, de Europese handopleggers, enz.

Enkele namen voor prana in diverse culturen en tijden: in China: Chi, in Japan: Ki, in Polynesië: Mana, in de vroegere Sovjet-Unie: Bioplasma Energie, In Tsjechië: Psychotronische Energie, Paracelsus noemde ze: Munis, Mesmer: Dierlijk Magnetisme en in de jaren 60 noemde men ze soms de ‘Good Vibrations’.

De oude overlevering uit Indië spreekt overigens over heel wat soorten prana’s. Naast Prana is er ook Apana, Vyana, Udana en Samana. Sthoola Prana is de ‘grovere’ prana die door het fysieke lichaam loopt. Sukshama Prana is een fijnere vorm van prana die zich bevindt in het astrale lichaam (wat op zijn beurt een fijne kopie is van het fysieke lichaam). Kundalini is ook een subtiele prana-vorm die via de Sushumna-nadi (meridiaan) omhoog loopt.

De aura is (de uistraling van) het geheel van pranische velden die zich in en rond het lichaam bevinden. Zij worden beïnvloed door fysieke toestanden en oorzaken, maar ook door emotionele, psychologische en spirituele impulsen en evoluties.

Prana-stromen zijn niet zichtbaar voor het oog. Daarom zeggen sommigen nog steeds dat ze niet bestaan – daarbij o.a. Kirlian negerend -.Maar ook alle honderden soorten sub-atomaire deeltjes (quanta of fotonen) zijn onzichtbaar, zelfs met de fijnste elektronenmicroscopen. Toch zijn deze algemeen aanvaardt. Net als de prana overigens worden fotonen (h)erkend aan het resultaat dat ze veroorzaken. Je ziet ze niet, maar ze zijn er wel!

Kirlian foto

Mensen die yoga of qigong doen bijvoorbeeld, voelen duidelijk de energie (vooral in de handen) tijdens en na de beoefening.Ook derde personen kunnen de tintelende energie die uit de handen – van een therapeut bijvoorbeeld – stroomt duidelijk waarnemen. Ook de helende resultaten van een magnetiserende behandeling (zonder aanraking) spreken voor zich. Kirlian-fotografie laat ook duidelijk zien dat, na de beoefening van yoga – of qigongtechnieken de pranische uitstraling in de handen veel groter is.

Het onderzoek van de Kirlians heeft heel wat in gang gezet. Dr M.K. Gaikin ontwikkelde samen met technicus V.Mikalevsky een apparaat dat, op een tiende van een milimeter nauwkeurig, de acupunctuurpunten kan vaststellen op het lichaam. Deze ‘Tobiscoop’, zoals het aparaat heet, werd reeds in 1967 aan het publiek getoond op de Expo in Montreal, Canada.

De Kirlian-fotografie wordt over de hele wereld gebruikt door alternatieve artsen en therapeuten om diagnosen te stelllen. En zo is de cirkel rond: een nieuwe ontdekking sluit aan bij een heel oude kennis.

De Kirlians verdienen zeker de titel van en de waardering als ‘Nieuwe Wetenschappers’.